عالم دنيا مىرساند - متذكر مىگردد . پس از طى اين مراحل نيز اين تربيتها و عنايات الهى است كه دستگير او مىشود . روزى و غذاى او را از شير مادر مقرر مىسازد و اين همه مهر و محبت را براى او قرار مىدهد و او را در اين حال كه كودك گهواره‌اى است از انواع خطرات حفظ مىنمايد تا زبانش به سخن باز مىشود و رشد و نمو مىنمايد تا آن زمان كه آفرينش او كامل مىگردد ، معرفت را به او الهام مىفرمايد . و از اينجا با تربيتهاى روحى و عقلانى ، عقل و روح او بيش از پيش مدارج كمال و ترقى را مىپيمايد به عجايب حكمت خدا در عالم آگاه مىشود و به آسمان و زمين و اين همه مخلوقات كوچك و بزرگ زمين و آسمان و برّ و بحر با ديدهء بصيرت و عبرت مىنگرد و به شكر خدا و ياد او متنبّه و ملتفت مىشود . خدا به او مىفهماند و او را متنبّه مىسازد كه بايد شكر اين همه نعمتها را بجا آورد و او را ياد نمايد و به عظمت و بزرگى و تنزه از صفات نقص بستايد . در اين بخش از دعا از نعمت رسالتهاى انبيا و نعمت درك و فهم دعوت آنها و عمل به آنچه موجب رضاى اوست سخن به ميان آمده است . و به نعمت انواع معاش و امورى كه معيشت و زندگى به آن تقوّم دارد از غذا و لباس و غيره اشاره شده است . و ضمن اشاره به جهل و جرأت بشر بر خدا ، خدا را مىستايد كه با اين حال اين