پيامبران و فرشتگان و كتابهاى آسمانى و دعوت به معاد يعنى عالم ديگر و بازگشت به زندگى براى گرفتن پاداش كارهاى خير و كيفر اعمال زشت است . در عقيده به معاد براى بشر حيات و زندگى در اين دنيا و تحمل زحمات ، دشواريها ، رنجها ، دردها و بيماريها مفهوم صحيح پيدا مىكند و او را اميدوار مىسازد كه خدا ، جهان را به لغو و عبث نيافريده است . و اين همه اوضاع محيّرالعقول و وجود اين انسان با اين استعداد و نبوغى كه مىتواند همه چيز را مسخّر خود نمايد ، پوچ و بىمحتوى نيست . بشر در اين دنيا براى انجام وظايف بزرگى آمده و به سوى مقصدى بسيار عالى در سير و تكامل است . هرگز با مرگ ، سير او تمام نمىشود چنان كه از انتقال از عالم رحم به دنيا چيزى از او كاسته نشد بلكه زمينهء ظهور استعدادها و قواى نهفته و غيرمرئىِ وجود او را فراهم شد . امامت و رهبرى بعد از پيغمبر اكرم ( ص ) از جمله امور اعتقادى كه اسلام به آن دعوت كرده است اين است كه بعد از پيغمبر اسلام ، رهبرى و هدايت او به وسيله امامان و پيشوايانى كه دوازده نفرند و در فضايل و صلاحيتهاى اخلاقى و علمى ممتاز و كاملتر از همه بوده و هستند ، استمرار مىيابد . اگرچه آنها پيغمبر و صاحب وحى نيستند ولى مبيّن دعوت قرآن و نگهبان