« اللَّهمَّ لاتَمْكُربى وَلاتَستَدْرِجْنى وَلا تَخدَعْنى وَادْرَأْعَنّى شَرَّ فَسَقَةِ الْجِنِّ وَالْانْسِ » . در توضيح اجمالى درخواستهايى كه در اين دعا مىباشد متذكر مىشويم كه : مكر ، خدعه ، فريب و بعضى افعال ديگر مثل استهزا ، از خداوند متعال صادر نمىشود و خدا از اين گونه كارها و افعال منزّه است . و مراد از نسبت اين افعال به خدا - چنان كه مفسّرين در تفسير مثل اين آيات فرمودند : « اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فى طُغيانِهِمْ يَعْمَهُونَ » « 1 » و آيهء : « وَمَكَرُوا وَمَكَرَاللَّهُ واللَّه خَيرُالماكِرينَ » « 2 » اين است كه : در برابر استهزا ، خدعه و مكر آنها و كيفر اين اعمال طورى با آنها عمل مىشود و به خود واگذار مىشوند كه آنها به جاى اينكه از اقبال نعمتها ، بهرهء نيك ببرند و به شكر بپردازند از اقبال دنيا و بسيارى نعمتها و متوالى بودن آن ، خدا را فراموش كرده و به آن فرحناك و مغرور مىشوند و با صرف نعمت در معصيت ، ولى نعمت حقيقى خود را كفران نعمت مىنمايند و آنها را براى خود پايدار دانسته و عطا و موهبت خدا نمىدانند . چنان كه قارون

--> ( 1 ) - سورهء بقره ، آيهء 15 . ( 2 ) - سورهء آل عمران ، آيهء 54 .