كه بدون آن خداشناسى كامل بلكه حاصل نيست . و مىتوان گفت معرفت خدا از هر طريق حاصل شود همگام با آن معرفت به علم خدا نيز حاصل مىشود . علم از اهم صفات خداوند است كه بسيارى از اسماء الحسنى و صفات ديگر به آن بازگشت دارند و از شعب آن هستند . و بر حسب آيهء شريفه : « اللَّه الَّذى خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ وَمِنَ الارضِ مثلَهُنَّ يَتَنزَّلُ الامْرُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوا انَّ اللَّه عَلى كُلِّ شَىء قَديرٌ وَانَّ اللَّه قَد احاطَ بِكُلِّ شَىء عِلْماً » « 1 » . مقصود از آفرينش آسمانها ، زمينها و نزول امر بين آنها علم به اين است كه : خدا بر هر چيزى قدرت دارد و به هر چيزى علمش احاطه دارد ( معرفت علم و قدرت ) . در قرآن كريم آياتى كه بر علم واسع خداوند تأكيد دارند ، بسيار است مانند : الف - « وَعِندَهُ مَفاتِحُ الْغَيْبِ الَّتي لا يَعْلَمُها الّا هُوَ وَيَعْلَمُ ما فِى البَرِّ وَالبَحر وَما تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ الّا يَعْلَمُها وَلاحَبَّةٍ فى ظُلُماتِ الارضِ ولارَطبٍ وَلايابِسٍ الّا في كِتابٍ مُبين » « 2 » . « نزد خداست كليدهاى غيب ، نمىداند آنها را غير از او و مىداند آنچه را در خشكى درياست و نيست برگى كه بيفتد مگر اينكه خدا آن را مىداند

--> ( 1 ) - سورهء طلاق ، آيهء 12 . ( 2 ) - سورهء انعام ، آيهء 59 .