در حوزه‌هاى علميه معارف خالص اسلام تحت‌الشعاع اين اصطلاحات واقع شده و آشنايان به اين اصطلاحات ، مرجع مسلمين در معارف ، عقايد ، تفسير قران و شرح احاديث شوند و باب تأويل در اصطلاحات اسلامى و آيات و احاديث جهت تطبيق آن بر بعض مبانى باز شود . باز هم با عرض معذرت متأسفانه از مطلبى كه داشتيم دور افتاديم و حاصل آن اين است كه : همان‌طور كه مخلوق با خالق در ذات هيچ‌گونه مماثلت و شباهتى ندارد و بالذات ، غيرهم هستند ، در صفات حقيقيّهء ذاتيّه نيزمخلوق با خالق هيچ شباهت و شركتى ندارد و خداوند منزه از اين است كه در ذات و صفات حقيقيّهء ذاتيّه شريك داشته باشد . كه البته يكى از عمده‌ترين اين صفات ، صفت احديّت يعنى بىجزء بودن و مركب نبودن و يكى بودن ذات است كه صفات توحيدى بسيارى به آن برگشت دارند و از صفات ثبوتيه است هرچند در شعر معروف : نه مركّب بودو جسم و نه مرئى نه محل * بىشريك است و معانى تو غنى دان خالق از صفات سلبيه شمرده شده است كه بايد تركيب را از ذات ، نفى نمود . ولى صحيح اين است كه واحديت و بىجزء بودن براى ذات ثابت است و بايد آن را براى خدا اثبات نمود . به هر حال نفى