ساخته است اما در همين امور ، محدود است . ولى رحم خدا به اين كودك علاوه بر اينكه مادر را چنان ساخته است كه لطيفترين احساسات و عواطف را نسبت به فرزند داشته باشد ، اوسع و اقدم از اين رحم است . اوست كه براى طفل در رحم مادر غذاى مناسب آفريد و اوست كه شير را با آن كيفيّت ، و پستان را به آن صورت خلق فرمود تا طفل بتواند به آسانى شير بنوشد . پس به اين ملاحظه نيز راحم طفل صغير ، خداى ارحم الراحمين است كه رحمتش نسبت به هر فرد كامل است و هم همه افراد را شامل است . و اگر كسى فاقد يكى از اين دو عموميت و شمول باشد در هيچيك از اين اوصاف اطلاق اسماء مذكور بر او حقيقى نيست و فقط كسى كه واجد اين كلّيت و جامعيت به هردو معنا در اين صفات است ، خداوند متعال است لذا سزاوار است كه اين صفات را منحصر در او بدانيم كه اطلاق حقيقى آن بر او صحيح است و بس و بر ديگران به مجاز ، مسامحه و عنايت اطلاق مىشود . بنابراين وجه استفاده حصر از دعاى : « اللهمَّ انّكَ تُجيبُ الْمُضطَرَّ وَ تَكْشِفُ السُّوء و . . . » چنان كه ظاهر آن هم بر آن دلالت دارد ، كاملًا منطقى و عرفانى است .