قبول تسبيح مقالى جمادات براى بعضى مشكل باشد در حيوانات ، قبول شعور و ضمير ، احساس و ادراك وجود خدا بر حسب استعداد خودشان ، چندان دشوار نيست ، و بعض آيات و روايات هم بر آن دلالت دارند ولى چنان كه عرض شد در اينجا در مقام بسط كلام نيستيم . اى برتر از خيال و قياس و گمان و وهم * و از هرچه گفته‌اند و شنيديم و خوانده‌ايم مجلس تمام گشت و به آخر رسيد عمر * ما همچنان در اوّل وصف تو مانده‌ايم و بهتر و سزاوارتر اين است كه : از اميرالمؤمنين - عليه السلام - درس گرفته و عرض كنيم : سبحانَكَ ما اعْظَمَ ما نَرى مِنْ خَلْقِكَ وَما اصْغَر عَظِمَهُ فى جَنْبِ قُدْرَتِكَ ، وَما اهْوَلَ ما نَرى مِنْ مَلَكُوتِكَ ، وَما احْقَرَ ذلِكَ فيما غابَ عَنّا مِنْ سُلطانِكَ وَما اسْبَغَ نِعَمَكَ فِى الدُّنيا ، وَما اصْغَرَها فى نِعَمِ الآخِرَةِ » « 1 » . در اينجا ما فقط با اميرالمؤمنين - عليه السلام - در گفتن اين كلمات همنوا مىشويم ، اما آن عرفان عالى و التفاتى كه براى آن حضرت به عظمت عالم آفرينش بوده است ما هرگز نمىتوانيم

--> ( 1 ) - نهج‌البلاغهء فيض ، خطبهء 108 ، ص 327 .