تكليف به اينكه بنده فقط بايد او را بپرستد چون غير او مستحق پرستش نيست ، صحيح و معقول است چنان كه مىفرمايد : « فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَلايُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ احَداً » « 1 » . ولى اين موجب اينكه مدلول مطابقى « إله » معبود باشد نيست . و از جمله آياتى كه دلالت دارد بر اينكه مدلول مطابقى « إله » معبود نيست اين آيات هستند : الف : « وَما كانَ مَعَهَ مِنْ الهٍ إذاً لَذَهَبَ كُلُّ الهٍ بِما خَلَقَ ولَعَلى بَعْضُهُمْ عَلى بَعضٍ » « 2 » . « نيست با او ( خدا ) خداى ( إله ) ديگر كه اگر چنين بود هر خدايى ( الهى ) به سوى خلق و آفرينش خود مىرفت و هرآينه برترى مىگرفت بعض آنها بر بعض ديگر » . چنان كه ملاحظه مىفرماييد اين آيه در نهايت ظهور ، اين سخن را كه مفهوم « إله » معبود منهاى وصف خالقيّت و ذات مقدس او باشد ، نفى مىنمايد . ب : « قُل ارأيتُمْ انْ جَعَل اللَّهُ عَليكُمُ اللَّيلَ سَرْمَداً الى يَوْمِ الْقيامَةِ مَنْ الهٌ غيرُ اللَّه يأْتيكُمْ بِضياءٍ افَلا تَسْمَعُونَ » « 3 » « ( اى رسول ما به اين مردم مشرك ) بگو چه تصور مىكنيد ، اگر خدا

--> ( 1 ) - سوره كهف ، آيهء 110 . ( 2 ) - سورهء مؤمنون ، آيه 91 . ( 3 ) - سورهء قصص ، آيه 71 - 72 .