« لا الهَ الّا انْتَ سُبحانَكَ انّى كُنْتُ مِن‌َالظّالِمينَ ( الى قوله عليه السلام ) وَاسْعِدْنا بِطاعَتِكَ سُبحانَكَ لا الَهَ الَهَ الّا انْتَ » . اين بخش متضمن دوازده « لا الَهَ الّا انْتَ » و اقرار به وحدانيت و يگانگى خدا وتنزيه و تقديس او از شرك و هر نقص ديگر است . بعلاوه اين دعا در بعض موارد ديگر نيز متضمن اين كلمه مىباشد . گرچه مشهورترين و فاضلترين كلمه در مقام اقرار به عقيدهء توحيد همان تهليل ( لا إله الّا اللَّه ) است كه به كلمه « توحيد » مشهور و معروف شده است و روايات در فضل آن بسيار است . در حديث است كه : « هركس روزى صد مرتبه « لا إله الا اللَّه » بگويد از همه كس ثوابش بيشتر است مگر آن كسى كه بيشتر گفته باشد » « 1 » . و حديث سلسلة الذهب معروف و مشهور است و از احاديث

--> ( 1 ) - « قال ابوعبداللَّه عليه السلام : من قال : « لا إله الا اللَّه » مائة مرّة كان افضل الناس ذلك اليوم عملًا الا من زاد » ( ثواب الاعمال و عقاب الاعمال ، منشورات مكتبة الصدوق ، ص 18 ، ح 1 ) .