- تويى آنكه قدرت دادى . - تويى آنكه عزيز گردانيدى . - تويى آنكه كمك و يارى فرمودى . - تويى آنكه اعانت كردى . - تويى آنكه تأييد كردى . - تويى آنكه يارى كردى . - تويى آنكه شفا دادى . - تويى آنكه عافيت بخشيدى . - تو آن كسى هستى كه اكرام كردى و گرامى داشتى . - مقدس و بلند مرتبه‌اى تو ، از براى توست حمد و سپاس دائم و شكر جاودان » . در اين بندها - چنان كه مىخوانيم - دعا كننده به اين همه لطف ، احسان و انعام خدا به بندگانش اعتراف مىنمايد و آنها را بر مىشمارد و تفصيل مىدهد كه از آنها غافل نشود و خدا را در تمام اين احوال كه مشمول لطف ، عنايت ، رحمانيت و رحيميّت اوست فراموش ننمايد . در هر يك از اين بندها با يكى يا بيشتر از صفات و اسماءالحسنى تجديد شناسايى نموده ، معرفت خود را تازه و نو مىكند . به طور فهرست - براى اينكه ابعاد گوناگون اين دعا و جمله‌هاى آن معلوم شود - برخى از اسماءالحسنى را كه بيشتر ، از