علفزار و پراز يونجه شود كه غير از خوردن علف چيزى نمىفهمد و به چيزى نمىانديشد ، نه علف را مىشناسد و نه توليد كنندهء آن و نه خواص علف و نه مضار آن را . غير از خوردن ، چيزى نمىفهمد نه علف او را موعظه مىكند و نه باغ و سبزه‌زار ، نه از آغاز آن چيزى مىشناسد نه از انجام آن . در قرآن كريم و احاديث ، راجع به بينش بيدارى ضمير ، آگاهى باطن و شعور ، بسيار تذكر داده شده است . هركس در اين دنيا چشم بصيرتش كور باشد ، در آن دنيا نيز كور محشور مىشود ، چنان كه خداوند متعال مىفرمايد : « و مَن كانَ فى هذِهِ اعْمى فَهُوَ فِى الاخِرَة اعْمى وَاضَلُّ سَبيلًا » « 1 » . « هركس در اين دنيا كور باشد ، در آخرت كور خواهد بود و از كور گمراهتر » . اين كورى ، كورى چشم جسم نيست ؛ اين كورى چشم قلب و ديدهء باطن است . و در آيه ديگر مىفرمايد : « وَمَنْ اعْرَضَ عَنْ ذكرى فَإنَّ لَهُ مَعيشَةً ضَنكاً وَنَحشُرُهُ يَوْمَ الْقيامَةِ اعْمى قالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنى اعْمى وَقَد كُنْتُ بَصيراً قالَ كَذلِكَ اتَتْك اياتُنا فَنَسيتَها وَكَذلِكَ الْيَومَ تُنسى » « 2 » . « وهركس از ياد من اعراض كند همانا ( در دنيا ) معيشتش تنگ شود و

--> ( 1 ) - سورهء اسراء ، آيه 72 . ( 2 ) - سورهء طه ، آيه 124 - 126 .