تعلق بگيرد مثل نماز ظهر در فلان زمان يا مكان ، مثل مسجد در صورتىكه به قصد امتثال هر دو امر انجام شود ، صحيح و بىاشكال است بلكه قصد يكى از دو امر هم كافى است . مگر اينكه قصد امتثال امر به حقيقت مأمور به مثل نماز ظهر ، مقيد به وقوع آن در زمان يا مكان خاص كه راجح است باشد كه تحقق امتثال و حصول قربت به اين نحو كه مقيد به امتثال امر در ضمن جزء خاص است ، محل اشكال است . و اما اگر به نفس عنوان نماز تعلق نداشته باشد و نماز فرضاً منطبق هر دو عنوان باشد ؛ اگر نيت آن تابع نيت نماز نباشد و مستقلًا يا با اشتراك با نماز ملحوظ شده باشد به طورى كه جزء داعى باشد و نماز به طور مستقل داعويت نداشته باشد ، در اين صورت نيز تحقق امتثال امرِ نماز ، محل اشكال است بلكه امتثال حاصل نمىشود . و اما ضمائم مباحه فقط ، وجود آنها در نيت و خلوص شرعى و فقهى آن در صورتى مضر نيست كه تابع صِرف نيت عبادت باشد . اين اجمالى از احكام فقهى نيت عبادت است كه البته تفصيل و بحث در فروع آن را بايد در فقه بيان نمود و در اينجا فقط مجرد اشاره بود نه بحث و نه تحقيق و تفصيل . به هر صورت در مسالهء خلوص نيست ، سخن بسيار است و