رَاها فَهُمْ فيها مُعَذَّبُونَ » . « 1 » در كتاب شريف كافى از حضرت صادق - عليه السلام - روايت است كه : « انّ رَسُولَ اللَّه صلى اللَّه عليه و آله و سلم صلّى بالناسِ الصُّبح فنظر الى شابٍّ فى المسجد . . . فَقالَ لَهُ رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه وآله و سلم : كيفَ اصْبَحْتَ يا فُلان ؟ قالَ اصْبَجَت يا رَسُولَ اللَّه مُوقناً » . « 2 » « حضرت صادق - عليه السلام - مىفرمايد : پيغمبر خدا - صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم - نماز صبحى را با مردم بجا آورد ، نگاه به جوانى كه در مسجد بود كرد كه سرش پائين مىافتاد و رنگش زرد و تنش لاغر و چشمهايش به گودى فرو رفته بود . پيغمبر خدا - صلّى اللَّه وآله وسلّم - از او پرسيد : « چگونه و به چه حالت صبح كردى ؟ » . « به عرض رساند : صبح كردم اى رسول خدا ! در حال يقين » . پيغمبر - صلّى اللَّه عليه وآله - از سخن او در شگفت شد فرمود : براى هر يقينى حقيقتى است حقيقت يقين تو چيست ؟ عرض كرد : يقين من اى رسول خدا ! همان حقيقتى است كه مرا محزون اندوهناك نموده و بيدارى شب و تشنگى روزهاى گرم ( روزه‌دارى ) به من بخشيده و در اثر آن نفسم از دنيا و آنچه در آن است منصرف گشته تا حدّى كه گويى نظر مىكنم به عرش

--> ( 1 ) - نهج البلاغه فيض ، خطبهء 184 ، ص 612 . ( 2 ) - كافى ، ج 2 ، ص 44 ، باب حقيقة الايمان واليقين ، ح 2 .