مصارع الكرام » . « 1 » در تمام مشاهد ابا و امتناع سيد الشهداء از بيعت با يزيد تا شهادت ، مظاهر عاليترين مرتبهء يقين بود كه هرگز گرد تزلزل و سستى بر دامن وقارش ننشست و در هنگام وداع با كمال ايمان ، اهل بيتش را امر به صبر مىكرد و به آنها وعده مىداد و مىفرمود : « و رحمة اللَّه لانفارقكم فى الدنيا والاخرة » . اين قوّت يقين در تمام ياران ، فرزندان ، برادران و اصحاب آن حضرت در بهترين صورتى تجلى كرد و از زبان عقيلة القريش زينب خاتون - عليهاالسلام - در مجلس يزيد با آن اعلام‌هاى قطعى از بقاى دين خدا و وحى نازل بر جدش محمد - صلّى اللَّه عليه و آله - و بى اثر ماندن سعى و تلاش يزيد براى برانداختن اسلام ، ابراز شد كه بايد كتاب مقتل حسين - عليه السلام - و وقايع عاشورا را كتاب ايمان ، صبر ، شهادت و كتاب مقاومت و در برابر باطل ، كتاب يقين و كتاب اخلاص ناميد يا براى هر يك از اين عناوين از وقايع كربلا كتابى نوشت . اين امام بزرگوار و اين اسوهء يقين و ايمان در اين دعا از خدا مىخواهد كه در قلبش يقين قرار دهد . ما نمىتوانيم بفهميم كه بيشتر از يقينى كه داشته چه بوده و چه مىخواسته است . شايد اين

--> ( 1 ) - الهوف ، ص 42 .