اشعار آنكه هفت اقليم عالم را نهاد * هر كسى را آنچه لايق بود داد ( 1 ) ، 382 إذا شئت أن ترضى لنفسك مذهباً * ينجيك يوم الحشر من لهب النار ( 3 ) ، 331 اعتصام الورى بمغفرتك * عجز الواصفون عن صفتك ( 2 ) ، 150 اگر محوّل حال جهانيان نه قضاست * چرا مجارى احوال بر خلاف رضاست ( 4 ) ، 146 اى تو مخفى در ظهور خويشتن * وى رخت پنهان به نور خويشتن ( 1 ) ، 98 أمّة الاسلام يا شعب الخلود * من سواكم حلّ أغلال الورى ( 4 ) ، 215 أيا عجباً كيف يعصمى الاءله * أم كيف يجحده الجاحد ( 3 ) ، 61 بنده آن باشد كه بند خويش نيست * جز رضاى خواجه‌اش در پيش نيست ( 3 ) ، 443 تو كه در علم خود زبون باشى * عارف كردگار ، چون باشى ( 1 ) ، 152 ، 291 جهان چون خطّ و خال و چشم و ابروست * كه هر چيزش به جاى خويش نيكوست ( 1 ) ، 382 جهان متفق بر الهيّتش * فرومانده در كُنه ماهيّتش ( 6 ) ، 151