و بنمايانند به ايشان علامات قدرت خداوند را از سقفى ( آسمانى ) كه بالاى سرشان برافراشته ، و فراشى كه در زير ايشان نهاده ، و معيشتهايى كه ايشان را زنده مىدارد ، و اجلهايى كه آنها را فانى مىكند ، و بيماريهايى كه آنها را پير مىگرداند ، و مصيبتهايى كه پىدرپى به ايشان وارد مىشود . و خالى نگذارد خداى سبحان خلق خود را از پيامبرى مرسل ، يا كتابى مُنزَل ، يا حجّتى لازم ( كه عبارت از وجود امام معصوم است ) ، يا طريقه‌اى قائم . پيامبرانى كه قاصر نمىكند ( يا مقصّر نمىسازد ) ايشان را كمىِ عدد ، و نه بسيارىِ تكذيب‌كنندگان از تبليغ رسالت ؛ پيامبرانى كه بعضى بشارت به ظهور پيامبر بعدى دادند ، و بعضى را پيامبر پيشين معرّفى كرده بود . در خطبهء 90 مىفرمايد : فَأَهبَطَهُ بَعدَ التَّوبَةِ لِيَعمُرَ أَرضَهُ بِنَسلِه ، وَ لِيُقيمَ الحُجَّةَ بِه عَلى عِبادِه . وَ لَم يُخلِهِم بَعدَ أَن قَبَضَهُ مِمّا يُؤَكِّدُ عَلَيهِم حُجَّةَ رُبوبِيَّتِه ، وَ يَصِلُ بَينَهُم وَ بَينَ مَعرِفَتِه ، بَل تَعاهَدَهُم بِالحُجَجِ عَلى أَلسُنِ الخيرَةِ مِن أَنبِيائِه وَ مُتَحَمِّلي وَدائِعِ رِسالاتِه قَرناً فَقَرناً . پس خداوند متعال آدم را بعد از توبه كردن ، به زمين فرود آورد تا آباد كند زمين خود را به نسل او ، و اقامهء حجّت نمايد به وسيلهء او بر بندگان خود . و بعد از آنكه روح آدم را قبض فرمود خالى نگذاشت بندگانش را از آنچه كه حجّت پروردگارىِ او را بر ايشان تأكيد كند ، و ميان آنها و معرفت خود پيوندى قرار دهد ، بلكه تجديد عهد فرمود با ايشان به حجّتها و دليلها به زبان برگزيدگان از پيامبران خود و تحمّل‌كنندگان وديعه‌هاى رسالتها و پيغامهاى او قرنى و عصرى پس از قرنى و عصرى . در خطبهء 93 مىفرمايد : فَاستَودَعَهُم في أَفضَلِ مُستَودَعٍ ، وَ أَقَرَّهُم في خَيرِ مُستَقَرٍّ ، تَناسَخَتهُم كَرائِمُ الأَصلابِ إِلى مُطَهَّراتِ الأَرحامِ . كُلَّما مَضى