« اللَّه » شكافندهء دانه و هسته ، مالك مُلك و مجرىِ فُلك است . زنده را از مرده برمىآورد و مرده را از زنده ؛ آنچه در آسمانها و زمين است تسبيح « اللَّه » مىگويند ؛ روزىِ هر جنبنده‌اى در روى زمين با « اللَّه » است ؛ چيزى در آسمانها و زمين از « اللَّه » پنهان نمىماند ؛ غير از « اللَّه » معبودى و الهى نيست ؛ « اللَّه » است كه آسمان را بىستون برافراشته است ؛ « اللَّه » است كه آسمانها و زمين را نگاه داشته و از زوال و سقوط و بيرون رفتن از مسيرى كه دارند حفظ مىكند و اگر آسمانها و زمين متزلزل شوند و از نظام خارج گردند ، كسى جز او نيست كه بتواند آنها را نگه دارد و آرام و ثابت سازد ؛ « اللَّه » احسن الحديث ( قرآن ) را نازل كرده است ؛ آنچه در آسمانها و زمين است براى « اللَّه » سجده مىكنند ؛ « اللَّه » خالق هر چيز است ؛ از آنچه ستمگران مىكنند ، غافل نيست ؛ روزى را بسط مىدهد و تنگ مىسازد ؛ براى هر چيز اندازه‌اى قرار داده است ؛ سينهء كسى را كه بخواهد هدايت كند ، براى اسلام مىگشايد ؛ گناهان را مىآمرزد و توبه را مىپذيرد ؛ شديدالعقاب است ؛ به هر چيزى دانا و به هر كارى تواناست ؛ بىنياز ، بردبار و حكيم است ؛ ولىّ و صاحب‌اختيار مؤمنان است ؛ ستم نمىكند ؛ مهربان است ؛ با پرهيزكاران و نيكوكاران است ؛ نيكوكاران را دوست مىدارد ؛ حكم و فرمان ويژهء « اللَّه » است ؛ انبيا را مبعوث نموده است ؛ هر كس به غير آنچه « اللَّه » نازل كرده ( و به قانون ديگر ) حكم كند ، فاسق و كافر است ؛ ابرها را مىفرستد و باران را نازل مىكند و گياهان را مىروياند ؛ همه مُلك « اللَّه » هستيم و همه به سوى او بازمىگرديم ؛ و . . . و بالجمله در 2702 مورد در قرآن مجيد جهان‌بينى قرآنى و اسلامى مشخّص گرديده و اسم جلاله ( اللَّه ) برده شده است و با اين اسم بزرگ و با منطقى كه محور آن « اللَّه » است ، مشركان را عاجز و به ضلالت خودشان