قرآن برپا شد و تا چه اندازه وقتِ مسلمانان و مدارسشان صرف آن گرديد و اين امر چقدر موجب ضعف مسلمين شد ، و باز خدا مىداند كه بر اثر ترك مراجعه به ائمّهء اهل بيت عليهم السلام چه مطالب سست و چه خرافاتى پيرامون معنى وجه و يد و عين و مكان و سمع و بصر و ضحك و نزول به سماء در دنيا رواج يافت تا جايى كه حتّى حنابله گفتند خداوند سبحان مثل يك صورت انسان ، صاحب دست و پا و انگشت و حتّى نعلين طلاست و پيغمبر را در عرش پيش خود مىنشانَد ! اين همه مباحثى كه بين اشاعره و عدليّه واقع شد كه يك طرف حتّى باب مجازات و دخالت قرائن مقاميّه و مقاليّه و حاليّه و عقليّه را در فهم معانى الفاظ ، مسدود كرد و به همان ظواهر با الغاى تمام قرائن ، و با ظهور كلام در معانى مجازى متمسّك گرديد ، و اين همه اختلافات در اصول اعتقادى و تفسير آيات قرآن و مسائل اسلامى ديگر ، دليل اين است كه بايد در بين امّت كسى باشد كه كلامش در شرح و تفسير اين مطالب مثل كلام شخص رسول خدا صلى الله عليه و آله حجّت و رافع اختلاف باشد ، چنان كه حضرت زين‌العابدين علىّ بن الحسين عليه السلام در ضمن كلامى طولانى هنگام تلاوت آيهء « يا أَيُّهَا الَّذينَ ءامَنوا اتَّقوا اللَّهَ وَ كونوا مَعَ الصّادِقينَ » « 1 » مىفرمايد : فإلى من يفزع خلف هذه الأمّة و قد درست أعلام هذه الملّة و دانت الأمّة بالفرقة و الاختلاف يكفر بعضهم بعضاً و اللَّه تعالى يقول : « و لا تَكونوا كَالَّذينَ تَفَرَّقوا و اختَلَفوا مِن بَعدِ ما جاءَهُمُ البَيِّناتُ » « 2 » . فمن الموثوق به على إبلاغ الحجّة ، و تأويل الحكم إلّا

--> ( 1 ) . توبه ( 9 ) آيهء 119 . ( 2 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 105 .