الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
304
الهيات در نهج البلاغه (فارسى)
توجّه به عظمت آفريدگار توانا و حصول صفت شريف خشيت « 1 » هرچه بيشتر گفته شود ، بجا و مناسب و بلكه لازم است و تفكّر در آثار قدرت حق در آسمان و زمين ، و كوه و دشت ، و دريا و صحرا ، و انسان و حيوان ، و جماد و نبات ، و باد و باران ، و حجم ستارگان و شموس و كهكشانها ، و حركات و مدارات و ارتباطات آنها با يكديگر و با زمين ، و پرورش و تربيت موجودات زمينى ، انسان را در برابر كردگار حكيم توانا خاضع ، و از تكبّر و نخوت ، و خودبينى و غرور خالص مىسازد . خوشا حال متفكّران و خوشا زندگى انديشمندان ! در قرآن مجيد آياتى كه دلالت بر قدرت عظيم و بىنهايت خدا و بر افعال او و خلق و آفرينش خلايق و صفات ثبوتيّهء او مثل مميت و محيى ، و رازق و فاطر و خالق مىكنند فراوانند و همه توانايى او را تذكّر مىدهند به اينكه خداست كه آسمانها و زمين را از سقوط و زوال و خروج از مدارات در حال سريعترين حركات مستمر و غيرمنقطع نگه مىدارد « إِنَّ اللَّهَ يُمسِكُ السَّمواتِ وَ الأَرضَ أَن تَزولا » « 2 » . آرى ، خداست كه اين زمين پهناور را با كوهها و درياها و اقيانوسهايش و با همهء جنبندگانى كه در آن زندگى مىكنند ، به دور خورشيد در مدارى معيّن و با نظمى دقيق گردش مىدهد و آن را از افتادن و تصادم نگاه مىدارد ، و خورشيدى را كه مىگويند يك ميليون و سيصد هزار برابر زمين است در فضا بدون ستون نگاه داشته است .
--> ( 1 ) . از محقّق طوسى قدّس سرّه القدّوسى در تفسير آيهء كريمهء « إِنَّما يَخشَى اللَّهَ مِن عِبادِهِ العُلَماء » ( فاطر ( 35 ) آيهء 28 ) نقل شده است كه : خشيت حالتى است كه براى علما و دانشمندان در هنگام درك عظمت و جلال الهى حاصل مىشود . ( 2 ) . فاطر ( 35 ) آيهء 41 .