قلمداد كند و يا صاحب عالىترين مرتبهء كمال را با او متّحد يا حالِّ در او يا وجود تنزيلى و اعتبارىِ او بداند . از اين جهت مستحقّ پرستش و اطاعت خالص ، فقط خداوند متعال است و عناوين ديگر مثل اتّحاد و حلول و عقيده به لزوم اطاعت بىقيد و شرط از رؤسا و زمامداران ، عبادت غيرخدا مىباشد و همه شرك و خلاف توحيد و انحراف از فطرت است . آيات قرآن مجيد پس از اينكه در اينجا تا حدّى مبسوط پيرامون توحيد عبادت و معانى و موارد استعمال آن توضيح داده شد ، بايد براى تكميل بحث ، آيات قرآن مجيد را در مورد اين كلمه و آنچه از مادّهء آن ( ع - ب - د ) اشتقاق يافته است بررسى كنيم و سپس به نهج‌البلاغه و كلمات امام على عليه السلام رجوع نماييم تا شايد ان‌شاءاللَّه در اين بحث مهم و بسيار حسّاس ، از حريم هدايت قرآن و ارشادات امام به توفيق خداوند متعال بيرون نرويم و مفهوم توحيد و شرك را آن‌طور كه قرآن شرح داده و على عليه السلام بيان كرده است ، درك نماييم . اينك به آياتى از قرآن مجيد كه ظاهراً در عبادت به معنى اوّل است ، توجّه كنيد : آيات در معنى اوّل قُل أَتَعبُدونَ مِن دونِ اللَّهِ ما لا يَملِكُ لَكُم ضَرّاً وَ لا نَفعاً وَ اللَّهُ هُوَ السَّميعُ العَليمُ . « 1 » وَ إِذ قالَ اللَّهُ يا عيسَى ابنَ مَريَمَ أَ أَنتَ قُلتَ لِلنّاسِ اتَّخِذونى

--> ( 1 ) . مائده ( 5 ) آيهء 76 .