فصل سوم : توحيدو جنبه‌هاى مختلف آن از مسائل مهمّ الهيّات ، مسألهء توحيد و اثبات يكتايى و يگانگى و وحدانيّت و احديّت ذات حق است . توحيد ، هم به معنى نفىِ شريك و نفىِ تعدّد ، و هم به معنى نفى تركيب است . خداوند نه شريك دارد و نه جزء ؛ نه متعدّد است و نه مركّب . او بىشريك و يگانه و بىجزء ، و احد و واحد ، و بسيط محض است . انبيا دعوتشان يكسره بر پايهء توحيد است و همهء مردم را به اقرار و ايمان به يكتايى و يكى بودن و توحيد خداوند خوانده‌اند و به طورى كه از بسيارى از آيات قرآن استفاده مىشود ، دعوت انبيا به جنبهء عملى اين عقيده كه توحيد در پرستش خداى يگانه و نفى شريك براى خدا در معبوديّت و طرد نظامات غيرالهى است نيز توجّه بنيادى دارد . مفاهيم و معنى اعتقادى توحيد در جنبهء فكرى و زيربنايى و پاك كردن فكر از