الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني

119

الهيات در نهج البلاغه (فارسى)

وَ مُرَفرَفَةٍ بِأَجنِحَتِها في مَخارِقِ الجَوِّ المُنفَسِحِ ، وَ الفَضاءِ المُنفَرِجِ . كَوَّنَها بَعدَ إِذ لَم تَكُن في عَجائِبِ صُوَرٍ ظاهِرَةٍ ، وَ رَكَّبَها في حِقاقِ مَفاصِلَ مُحتَجِبَةٍ . وَ مَنَعَ بَعضَها بِعَبالَةِ خَلقِه أَن يَسمُوَ فِي الهَواءِ خُفوفاً وَ جَعَلَهُ يَدِفُّ دَفيفاً ، وَ نَسَقَها عَلَى اختِلافِها فِي الأَصابيغِ بِلَطيفِ قُدرَتِه ، وَ دَقيقِ صَنعَتِه . فَمِنها مَغموسٌ في قالِبِ لَونٍ لا يَشوبُهُ غَيرُ لَونِ ما غُمِسَ فيهِ ، وَ مِنها مَغموسٌ في لَونِ صِبغٍ قَد طُوِّقَ بِخِلافِ ما صُبِغَ بِه . خداوند خلق عجيب و شگفت‌انگيز را از حيوان و جماد ، و ساكن و متحرّك از عدم به وجود آورد و از گواههاى آشكار بر صنعت لطيف و بزرگىِ قدرت خود ، آنچه را كه عقلها منقاد و فرمانبرش گرديدند ، اقامه كرد در حالى كه اعتراف‌كنندهء به او و تسليم حكم و فرمانش هستند ، و در گوشهاى ما دلايل وحدانيّت او فرياد مىزند . همچنين آنچه را كه از صورتهاى مختلف پرندگان آفريد ، برپا داشت و آنها را در شكافهاى زمين و درّه‌ها و سر كوهها مسكن داد ؛ پرندگانى كه صاحب بالها و شكلهاى گوناگونند در حالى كه در مهار تسخير الهى و در تصريف و گردش هستند و در شكافهاى هواى گشاده و فسيح و فضاى وسيع پر و بال مىزنند . آنها را در صورتهاى عجيب و ظاهر ، وجود داد بعد از آنكه نبودند ، و آنها را در استخوانهاى محكم و مفصلهايى كه در حجاب گوشت و پوست مىباشند تركيب فرمود . بعضى از آنها را به جهت سنگينى هيكل از اينكه سبك به هوا برخيزند منع كرد و چنان قرار داد كه نزديك زمين پرواز كنند ، و به لطف توانايى خود آنها را در رنگهاى مختلف ترتيب داد . پس بعضى از آنها به رنگى فرو رفته و رنگ‌آميزى شده‌اند كه به رنگ ديگر مشوب و مخلوط نيست ، و بعضى ديگر در رنگى فرو برده شده و به طوقى مطوّق گشته‌اند كه خلاف آن رنگ است .