فصل اول : سيماى درخشان حضرت سيد الشهداء عليه السلام در قرآن 1 . آيه مودّت قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ اجْراً إلَّا الْمَوَدَّهَ فِي الْقُرْبي ( شورى / 23 ) بگو من از شما اجر رسالت نمىخواهم جز مودّت و دوستى خويشاوندانم . آنگاه كه آيه ( قُلْ لا اسْئَلُكُمْ . . . ) نازل شد ، گفتند : اى پيامبر خدا ! كيستند اين خويشاوندان تو ، كه واجب گرديده بر ما مودّت و دوستى آنان ؟ فرمود : على و فاطمه و دو پسر آنها . شافعى گفته است : يا أَهْلَ بَيْتِ رَسولِ اللّهِ حُبُّكُم * فرْضٌ مِنَ اللّه فِي الْقُرانِ أَنْزَلَهُ كَفاكُمْ مِنْ عَظيمِ الْقَدْرِ انَّكُم * مَنْ لَم يُصِلِّ عَلَيْكُمْ لا صَلوه لَهُ « اى خاندان پيامبر ! محبّت شما فريضه‌اى است كه خداوند در قرآن نازل كرده است ، همين قدر در عظمت شما كافى است كه اگر كسى بر شما ( در نماز ) صلوات نفرستد ، نمازش باطل است » . 2 . آيه تطهير انَّما يُريدُ اللّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُم الرِّجْسَ أَهْلَ اْلبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهيراً ( احزاب / 33 ) همانا خدا چنين مىخواهد كه رجس و هر آلايش را از شما خانواده نبوّت ببرد .