فصل دوم : سيماى حضرت سيد الشهداء عليه السلام در احاديث پيامبر صلى الله عليه و آله 1 . حسين ، سيّد جوانان اهل بهشت پيامبر صلى الله عليه و آله مكرّر حسن و حسين را به اين صفت معرفى فرموده : الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ سَيِّدا شَبابِ اهْلِ الْجَنَّةِ حسن و حسين دو آقاى جوانان اهل بهشت‌اند . و در بعضى روايات اين جمله نيز مذكور است : وَ ابُوهُما خيْرٌ مِنْهُما و پدرشان از آنها بهتر است . 2 . حسين ، محبوب پيامبر صلى الله عليه و آله حُسَيْنٌ مِنّي وَ انَا مِنْ حُسَيْن رسول خدا صلى الله عليه و آله ، حسن و حسين‌عليهم السلام را بسيار دوست مىداشت ، و نسبت به آنها فوق العاده اظهار علاقه و عطوفت مىكرد . روايات و تواريخ بر اين اتفاق دارند كه آن حضرت على و فاطمه و حسنين عليهما السلام را از تمام مردم و كسان و نزديكان خود بيشتر دوست مىداشت و دوستى آنها يك دوستى ساده پدر نسبت به فرزند نبود ؛ بلكه ريشه آن بر علائق و مبانى عميق و يگانگى روحى استوار ، و رمز يك اتحاد و اتصال ناگسستنى معنوى و توافق كامل فكرى بود كه تعبير فرمود : انَّهُمْ مِنّي وَ انَا مِنْهُمْ ايشان از من هستند ، و من از ايشان ، اشاره‌اى به آن مىباشد .