رَبِّكُمْ ما مِنْ دابَّة الّا هُوَ آخِذٌ بِناصِيَتِها انَّ رَبِّي عَلى صِراطٍ مُسْتَقيم « 1 » به خدا سوگند ! بعد از من درنگ مكنيد مگر به مقدارى كه كسى بر اسب نشيند ، تا روزگار بر شما چون آسياب گردد و چون محور ، مضطرب شويد ؛ عهدى است كه پدرم از جدم مرا به آن خبر داده است . پس شما كار خود را فراهم كنيد و همكارانتان را گرد آوريد و بر من بتازيد و مرا مهلت ندهيد ، من بر خدايى كه پروردگار من و شماست توكل كرده‌ام ، هيچ جنبنده‌اى نيست مگر آن‌كه ناصيه او به دست خداست ، به‌درستىكه پروردگار من بر صراط مستقيم است . عظمت در مردانگى در اين عظمت نيز امام حسين عليه السلام مقامى عجيب و سخت شگفت‌انگيز داشت و مردانگى در وجود او به حد اكمل نمايش يافت . شايد برجسته‌ترين موارد ظهور مردانگى آن حضرت ، زمانى بود كه سپاه كفرپيشه ، او و اصحابش را تير باران نمودند . امام حسين عليه السلام برخاست نگاهى به آن تيرها و نگاهى به اصحاب كرد ؛ سپس فرمود : بر خيزيد ! خدا شما را رحمت كند ، و از مرگى كه چاره‌اى از آن نيست پيشواز نماييد ، اينك اين تيرها فرستاده‌هاى اين مردم به سوى شمايند . اصحاب برخاستند و ساعتى را با آنها نبرد كردند تا جمعى از آنان به شهادت رسيدند . در اين هنگام امام حسين ، دست بر محاسن شريف زد و فرمود :

--> ( 1 ) . نفس‌المهموم ؛ ص 225 .