علائلى در ادامه آورده است : « حسين عليه السلام كثير الحديث و الرواية بود ، آن زمان با اينكه تعداد بسيارى از اصحاب پيغمبر صلىالله‌عليه‌وآله نقل حديث مىكردند ، اما مردم همه آنها را ترك كرده و به مجلس حسين عليه السلام مىآمدند . » پس از اين ، علائلى احاديثى از آن حضرت نقل مىكند . « 1 » اخبارى كه از امام حسين عليه السلام نقل شده حاكى از علم و ذوق سرشار ، قوت فطانت ، استعداد و قريحه و استحكام منطق اوست . اين اخبار بيش از آن است كه قابل شمارش باشد . آن حضرت به‌گونه‌اى در مسائل علميه با جودت ذهن و حدّت خاطر اظهار نظر مىكرد و فتوا مىداد كه موجب تحيّر مردم مىشد ، تا حدى كه عبدالله بن عمر در حق او گفت : « انَّهُ يَغُرُّ الْعِلْمَ غَرّاً » « 2 » هم‌چنان كه مرغ ، جوجه خود را با منقار خود غذا مىدهد ، امام حسين‌عليه‌السلام نيز در بيت نبوت و ولايت از سرانگشت علوم رسول خدا صلىالله‌عليه‌وآله غذا خورد ، و از سينه معارف اسلام شير مكيد و رشد و نمو يافت .

--> ( 1 ) . سمو المعني ؛ ص 97 . ( 2 ) . همان ؛ ص 148 .