بگيرد . پنجم : آن است كه سعى بين صفا و مروه از طريق معمول و متعارف باشد ، و از غير آن صحيح نيست . ششم : آن است كه در وقت رفتن به مروه رو به مروه باشد ، و در وقت برگشتن به صفا رو به صفا . پس اگر به طور قهقرى عقب عقب برود و برگردد كه در وقت رفتن به مروه ، رويش به صفا ، و در برگشتن ، رويش به مروه باشد ، سعى او صحيح نيست . هفتم : آن است كه لباس و كفش او مباح باشد ، بلكه بنابر احوط چيز غصبى همراه نداشته باشد ، و اگر سواره سعى مىكند ، بايد مركب او غصبى نباشد . هشتم : از واجبات ، ترتيب بين طواف و سعى است ، و اگر فراموش كرد يا به جهت ندانستن مسأله ، پيش از طواف سعى كرد ، احتياط واجب آن است كه دوباره بعد از طواف سعى را به‌جا آورد . مسأله 91 . جايز است نشستن يا خوابيدن بر صفا يا مروه براى رفع خستگى ، و لازم نيست عذرى داشته باشد بنابراقوى . مسأله 92 . جايز است تأخير سعى از طواف و نماز آن براى رفع خستگى يا تخفيف گرمى هوا ، و جايز است بدون عذر