و به بازرگانى دست مىزدند ؟ خداى جلّ جلاله صدقه اى اندك هنگام مناجات با خود معين فرموده بود و آنان ترك مناجات او كردند و خداى تعالى آنان را مورد عتاب قرار داد و تفصيل اين رويدادها در شطرى از مناظره با فقيهى از زمره مخالفان را در قسمتى ازين رساله گفته‌ام و فقيه از آن سخنان سود جست و از گمراهى باز آمد . بخش 71 اى فرزند گرامى ، اى محمّد ، بنگر كه چه مايه حيرتآور است كه قومى الفاظ اذان را كه هر روز و شب چندين بار و به طريق اعلان به گوش آنان مىرسيد حفظ نكرده باشند و در چگونگىهاى آن اختلاف كنند ، پس نه عجب كه از روى حسد و دشمنى و ميل به انكار ، بسيارى از نصوص امامت را نديده انگارند و روايات آن را بازگو نكنند ، و مىبينيم اينان حتى امورى را كه مهم مىداشتند مهمل گذاشتند مثل تعيين جاى گور « عثمان » و مسلم است كه قتل او از امور مشهود است ، همچنين گور عايشه با اينكه او در نظر آنها بلندترين جايگاه مادران جهان را داشت . همچنين نصوصى را كه در مورد پدرت على ( ع ) وجود داشت به عهده اهمال گذاشتند و مانندهاى آن را از روى حسد و دشمنى به بىاعتنايى گذراندند . بخش 72 و اى محمد فرزندم ، كه خداى جل جلاله دلت را از نور