ساختند . آيا در نظر تو عجيب است كه چنين مردمى از راه راست منحرف گردند ، و به گمراهى و به چنين حال مرض آلود و زشت در افتند ؟ بخش 66 و اى فرزند اى محمد - كه خداى جل جلاله ترا با سعادت مخصوص خود نيكبخت گرداند و با عنايات كامل خويش تاييد فرمايد - بدان كه من روزى با يكى از مخالفان گفتگو مىكردم و از او اميد انصاف داشتم ، او را گفتم : مىدانى كه وقتى ابو بكر در سقيفهء بنى ساعده حضور يافت ، عمر در دست راست او قرار داشت و ابو عبيده در دست چپ او ، گفت من براى شما يكى ازين دو مرد را برگزيده‌ام و منظورش اين بود كه آن دو مرد براى خلافت ازو و از همه ديگران شايسته ترند . اينك اگر اين سخن ، يعنى برگزيدن آن دو و شايسته تر بودنشان از وى براى خلافت مسلمانان از روى حقيقت بود و موافق طاعت الهى و رضاى او ، جلّ جلاله شمرده مىشد ، پس بعد از اين سخنان پيش افتادن او براى خلافت بر آنان خيانت به امت بود و خلاف سخنانى كه به صراحت بيان كرده بود و گفته بود كه آن دو براى تحمل دشوارى خلافت تواناتر از اويند . و اگر برگزيدن آن دو حيله گرى بود و قبلا در آن خصوص با يك ديگر مشاوره كرده بودند و بنا بود او اين سخنان را بگويد و آنگاه آن دو بگويند ما ترا برمىگزينيم ، يا اگر اين سخن را بدون تبانى و حيله گرى گفت حالى كه مىدانست خود براى خلافت شايسته تر از آنانست و براى اداره امت صالحتر ، همانا با مسلمانان تزوير كرد و به پروردگار جهانيان و