بخش 48 و اى محمّد ، اى فرزند - كه خداوند جلّ جلاله اين نيكبختى به تو عنايت فرمايد كه روى به سوى تو كند و مكاشفه جلال خود به تو ارزانى دارد - بدان آن روز كه به شرف تكليف يافتن موفق شدى ترا بزرگترين روز و فرخنده ترين جشن زندگانى است و هنگامى كه حق جل و علا ترا به عظمت خود راهبرى كرد و به طاعت خود گماشت ، چنان كه گفتم شريفترين هنگام پر سعادت عمر تست و در آن دم والاترين بخشش به تو عنايت شده است . تا نپندارى كه اين عنايات ، ثواب يا پاداش طاعت و خدمت تست . چه ، خردمند صاحبدل آگاه است كه هر كس بر ديگرى كمال چيره گى و تسلَّط داشته باشد ، مردم با نزديك شدن به او از او اميد احسان دارند و براى تقرب به او سر و جان نثار و انفاق مىكنند . پس ، آشكار است كه هر كس به بنده اى از بندگان خود نيكى بسيار روا دارد ، آن بنده در دل احساس مىكند كه بايد كوشا باشد تا به او خدمت كند ، و مراتب وفادارى بجاى آورد و پيروى ارادهء او كند . پس چه رسد بر چنين حالتى در مقام خداى جل جلاله ، خداى تعالى جل جلاله از چنين انديشه‌ها برتر است . بخش 49 من در كتاب ( المهمات و التتمّات ) ازين امر پرده