السيد ابن طاووس ( مترجم : مبشري )

46

كشف المحجة لثمرة المهجة ( فانوس ) ( فارسي )

نمىورزند ، به آنان نزديك مىشود و آنان از او دور مىگردند ، به آنان مهر مىورزد و آنان بىمهرى نشان مىدهند . امانتها به آنان مىسپارد و آنان به امانت او خيانت مىكنند ، با آنان صفا مىكند و آنان بىصفايى كنند ، گناهشان را مىپوشاند و آنان پرده درى مىنمايند ، كارشان را مىبيند و شرم نمىكنند ، تهديدشان مىكند و خوفى ندارند ، آنان را طلب مىكند و اجابت او نمىكنند . ( 1 ) وقتى دشمن آنان را بخواند دمى در اجابت او درنگ ننمايند ، اما از آنان مىخواهد كه او را در دل كه از موهبتهاى اوست ، جاى دهند ، اما چنين نمىكنند ، و اجرت اين سكونت را در آغاز و در حال و آينده به آنان مىبخشد اما نمىپذيرند ، از آنان قسمتى از آنچه را كه خود به آنان عطا فرموده است مىطلبد تا براى آنان بيندوزد اما نمىپذيرند . و بر آنان امورى را واجب كرده است كه براى آنان سودمند است اما از آن روى مىپيچند ، و نشانه‌هاى وجود خود را در ضمير آنان و در صفحهء آفاق به آنان مىنمايد امّا به آن نگاه نمىكنند . و خانه اى به آنان مىدهد كه با كمال صفا آن را آبادان كرده و جاودان باقى است و بر آنست كه به آنجا روند امّا موافقت نمىكنند . اگر جز حقتعالى ، يكى از فرزندان آدم چيزى از آنچه دارد به آنان بدهد ، بيش از آنچه در درگاه مولاى خود سپاس مىگذارند ازو سپاسگزارى مىكنند ، و اگر صاحب اختيار ديارشان بر آنان خشم گيرد چندان كه توانند ، آن را جبران مىكنند و در صدد جلب رضاى او بر مىآيند و اگر دوستى با آنان مصاحبت كند ، بيش از آنچه در دوستى حق جلّ جلاله و موافقت با او ، در مصاحبت

--> ( 1 ) در متن جمله چنين است : و يطلبهم عدوهم فيسارعون ظاهرا در حروفچينى چند كلمه ساقط شده است لذا اين جمله به قرينه ترجمه شده است ( م ) .