حكمت و مصلحت است ، چه ، ايجاد هستى و نظام دقيق آفرينش اگر نبود كاخ هستى فرو مىريخت شگفتيهاى آفرينش و رباطه سراسر جهان هستى با يك ديگر و پيوند فوائد و وجود ظاهرى و باطنى آنها با هم ، نشانه آنست كه آفريدگار و سازگار آن داراى حكمت و علم و قدرت و عظمت و كمال است . آنچه در قرآن كريم و از گفتار و تفكر پيمبران و اوصيا و اولياى عارف آنان - كه درود خداى بر آنان باد - از اوصاف الهى از قبيل مريد و سميع و بصير آمده است ، و از خشم او و از رضاى او و ديگر صفات او جل جلاله گفته‌اند ، هيچ يك با صفات ما و ساير موجودات كه احداث شده‌اند مناسبت و مشابهت ندارد ، زيرا اگر خداوند تعالى در نحوه ادراك مانند ما باشد يا محلّ باشد و محلى در مكان اشغال نمايد يا از حيث حقيقت و صفات يا جهتى از جهات مانند موجوداتى باشد كه در حيّز مكانند ، ناچار به قادرى نياز داشت كه از اين كمبودها منزه باشد . پس ناچار حقيقت ذات و صفات او در محدوده عقل و وهم بشر نگنجد و به فعل و حسّ ادراك نشود ( 1 ) .

--> ( 1 ) نه مركب بود و جسم نه مرئى نه محلّ بىشريك است و معانى تو غنى دان خالق اى برتر از خيال و قياس و گمان و وهم از هر چه گفته‌ايم و شنيديم و خوانده ايم گر كسى وصف او زمن پرسد بيدل از بىنشان چه گويد باز ( گلستان سعدى )