است ، خدايى كه حال گردان و دگرگونكنندهء زمان است . حضرت پيمبر خاتم ( ص ) و ديگر پيمبران كه درود خداى بر آنان باد - كه مهبط الهام بوده‌اند با اشارات و تنبيهات لطيف در معرفت آلهى سخنها گفته‌اند . علماى آغاز اسلام نيز تا پايان ظهور پيشوايان ما ، همين روش را پسنديده بوده‌اند . اينك اگر به درون خود توجه كنى به عيان مىبينى كه تو پيكر و روان و زندگى و خرد خود را نيافريده اى . و آرزوهاى گوناگون كه در دل دارى و دگرگونيهاى ضمير و انديشهء تو و پايان زندگى تو هيچ يك را تو خود نيافريده اى و زمام هيچ يك در اختيار تو نيست . پدر و مادر و آباء و اجداد تو نيز آنها را نيافريده‌اند و از انجام دادن اين گونه كارها ناتوان بوده‌اند ، اگر نه ، همه به آرزوها مىرسيدند و از دام مرگ مىجستند . پس ، ناچار بايد موجودى وجود داشته باشد ك عارضه‌هاى جهان امكان را بر او دست نباشد ، و جهان هستى را از عدم به وجود آورده باشد . پس ، ترديد نيست كه جهان هستى را آفريننده ايست كه راه انكار بر وجود او بسته و فطرت و وجدان به هستى او گواهست . اما تو بايد در شناختن صفات جمال و جلال او گام بردارى . اينك مىگويم كه همه جهانيان به گواهى خرد استوار و دريافت درست مىدانند كه هستى را آفريدگارى است و ماه و خورشيد و همه هستى ذرات اين جهان آينه دار طلعت اويند ، و اگر اختلافى باشد ، همانا در طريقه و مذهب راجع به چگونگى حقيقت ذات و صفات بيچون اوست . اينك مىبينيم كه خداوند در ما نيروى تشخيص آفريده