است . پس چون ديدم نوشتن وصيتنامه كارى است كه پيمبران و اوصياى آنان و اولياء و دانشمندان به آن دست زده‌اند ، آنگاه من نيز خداى را - جلّ جلاله - در پيروى از آنان فرمان بردم و گام در اين راه نهادم . بخش 11 و ديدم كه خداى جلّ جلاله فرزند بزرگتر من محمّد را بر ديگر فرزندانم ، به چيزهاى مهمى كه ملك من قرار داده و در دست منست امتياز داده است . مصحف و شمشير و انگشترى و جامه‌هاى تنم را ويژه او فرموده است . پس آنگاه ديدم كه اين ايثار و اختصاص براى كسى كه در صدد معامله مخلصانه با خداى جلّ جلاله باشد ، هشدارى است . پس من نيز فرزند بزرگتر خود را ممتاز دانستم و اندوخته‌هاى پروردگار بخشندهء خرد و دل را ويژهء او كردم . اميدوارم منظور داناى نهان و جامع او با هر محبوب چنين باشد . پس دريافتم كه ميان آنچه در اين رساله آورده‌ام با آنچه خداى جلّ جلاله از تركه من به او اختصاص داده است مناسبتى موجود است ، مصحف شريف شامل معارف الهى و حافظ نيكبختى آشكار و نعمتهاى نهانى است و در اين رساله درين معنى سخن گفته‌ام . چيزى كه به مشابه « شمشير » است آنست كه دشمنان مولاى خود را كه مىخواهند او را از راه خشنودى وى بگردانند دفع مىكند . و آنچه به منزلهء « خاتم » است آنست كه به كمك اين رساله