را به صورت كتابى براى فرزندانم « على » و « محمّد » ، و براى هر يك از دوستانم كه اميدوارم از آن بهره گيرند بنويسم . پس تا دريابم كه اين انديشه از واردات قلبى الهى است يا نه ، دست به استخاره زدم و چنين دريافتم كه اين انديشه موافق با الطاف خداوندى است . بخش 10 و در تاريخ پيمبران و جانشينان ايشان وصيتنامه‌ها ديده بودم كه خطاب به كسانى كه نزدشان گرامى بوده‌اند - كه درود خداى و سلام او بر همه آنان باد - نوشته‌اند ، و من آنها را در نوشته‌هاى خود روايت كرده‌ام ؛ نيز ديده بودم كه ( محمد ) ( ص ) سرور اعظم ما و رسول اكرم الهى ، به نياى معظم و مولاى مكرم ما « على » ( ع ) - كه درود خدا بر آنان و خاندانشان باد - وصيتنامه اى نگاشته است و هر يك از آن دو بزرگوار نيز به جماعتى كه نزدشان عزيز بوده‌اند وصيتها نوشته‌اند و مولاى ما ( على ) ( ع ) ، صلوات الله عليه به فرزند عزيز خود عليه السلام و به شيعيان و خاصان خود وصيتنامه‌ها نوشته است كه مشهور است . نيز ديدم كه در ايام بعد از آنان جماعتى از دانشمندان به فرزندان خود رسالاتى در وصيت قلمى كرده‌اند و آنان را به مقاصد خود در زندگانى رهنمونى نموده‌اند . منجمله « محمد بن احمد صفوانى » ، « و على بن الحسين بن بابويه » و « محمد بن محمّد بن نعمان » كه خداوند آنان را به كسوت رحمت و رضاى خود بپوشاند . همچنين مصنّف كتاب « الوسيله الى نيل الفضيله » كه كتابى است نيكو و نويسنده رحمة الله عليه در آن كتاب به اين معنى اشارت فرموده