نياز بود با ده‌ها كارمند دانشمند ورزيده و زبده و كوشا ، اما علامه حاج شيخ آقا بزرگ تهرانى با پشتكار و نيروى يزدانى ، اين كار شگفتى انگيز را يكتنه انجام داد و نشنيديم كه از آن مرد بزرگ در زمان حيات او يا پس از او با فرزندانش ، از طرف كسى يا سازمان و نهادى محبّتى شده باشد ، هر چند مولوى از قول چنين استاد دريا دلى فرموده است : دستمزدى ما نخواهيم از كسى دستمزد ما رسد از حق بسى علَّامه تهرانى در جوانى از مشروطه خواهان بود و در نجف اشرف در انتشار مجلَّهء « درّة النجف » همكارى مىفرمود . فرزندم ، اين نكات را گفتم تا به زندگانى اين بزرگان واقعى آشنا شوى . علامه تهرانى در ( انوار الساطعه في مائة السابعه ) از طبقات الشيعه شرح حال سيد بزرگوار « ابن طاوس » را در صفحات 116 و 118 و 119 به تفصيل بيان كرده و گفته است كه از اجداد مادرى او يكى شيخ طوسى است « 460 - 385 » و ديگرى « ورام بن ابى فراس » ( قرن ششم ) ؛ سيد بن طاوس از طرف مادر از كردان ايل ( جاودانى ) شهر « حلَّه » بوده است ( مراجعه شود به كلمهء « ابن طاوس » و « ابن ورام » در صفحات 107 و 197 ) . سيد بزرگوار ، خود نيز در همين كتاب به تبار خويش اشارت فرموده است . اى فرزند ، در پايان مقال يادآورى كنم كه بنا به گفتهء « الذرّيعه » ترجمه كتاب حاضر ، « كشف المحجّه » در سال 1310 هجرى قمرى با ترجمه ( طرايف ) اثر ديگر سيّد علَّامه بوسيله جناب طبسى به چاپ رسيده است و ترجمه ديگر آن به قلم استاد بزرگوار آقاى آقا سيد باقر شهيدى گلپايگانى است كه به نام ( راه سعادت ) به چاپ رسيده است و من از آن نسخه بسى فيض برده‌ام ، با اين همه ، به ترجمه اين اثر دست زدم ، چه معتقدم كه اين گونه آثار بايد هر چه بيشتر ترجمه شود ، زيرا هر كس را بينشى است و سبك گفتارى ، و بسا كه در هر ترجمه نكته اى نو از آثار ارباب دل و اصحاب يقين پديدار گردد . اينك از درگاه كردگار يكتا مسألت دارم : كه بركات اين ترجمه را نصيب ما و خوانندگان اين كتاب فرمايد و همه از اين معانى بهشتى طرفى بربندند ، كه در اين حال ، ترجمان را پاداشى بسزا نصيب شده باشد .