معيّت سپاه حركت كند بعضى ديگر گفتند با سپاه برون نرود . آنگاه « عمر » از پدرت على ( ع ) پرسيد يا ابا الحسن تو در اين باب چه مىفرمايى ؟ على عليه السلام فرمود : « اگر با سپاه بيرون روى پيروز خواهى شد و اگر در شهر اقامت كنى باز هم پيروز خواهى بود . چه ، پيمبر گرامى به ما پيروزى اسلام را وعده فرموده است . » آنگاه « عمر » گفت راست مىگويى ، و تو وارث علم رسول الله ( ص ) مىباشى . اينك اى فرزند ، مىبينى كه فتح بلاد ، جز به نيروى اين وعده‌هاى درست و عنايات فائقه الهى نبوده است . آنان كه در مدينه بر جايگاه خلافت تكيه زده بودند وجود و عدمشان يكسان بود . آنسان كه پدرت على عليه السلام به عمر فرمود اگر به روى پيروزى اگر نروى هم پيروزى . به نظر من اين كشورگشايىها گشايىها باعث گردنكشى و خودستايى و كور دلى شد و آن محتاج به شرح و تفصيل است زيرا كسانى كه آن كشورها را گشودند مردم آن سامانها را به پيروى كسانى هدايت كردند كه بر پدرت على امير المؤمنين ( ع ) پيشى جستند و آنان از معرفت اسرار پروردگار جهانها و از رازهاى سيد المرسلين دور بودند و مردم آن ديار را از گمراهى كفر و بهتان به گمراهى ديگر كشاندند و آن گمراهى اين بود كه عده اى خود را بر پدرت على ( ع ) مقدم داشتند و آن پيشى جستن آنان را ضلالتى بود مستمر كه تا امروز همچنان ادامه دارد . پس كدامين فتح مايه برترى آنان بود جز فتحى كه دلها را تاريك و ديده‌هاى بينش را نابينا ساخت ؟ من در تاريخى كه مخالفان شيعه نيز نويسنده آن را در اين مسأله متهم نمىدانند ، چنين خواندم كه وقتى روميان عليه مسلمانان دست يكى شدند تا آنان را از