الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
63
صبح صادق (فارسى)
2 . ايمان به پيغمبران خدا و نبوت ايمان به پيغمبران خدا و نبوت آنها است ؛ اسلام ، نبوت همهى پيغمبران خدا را تأييد كرده و از خدمات و كوششهاى هر يك از آنان در راه هدايت انسانها تقدير كرده است و به پيروانش دستور مىدهد كه بگوييد : ( آمَنَّا بِاللّهِ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنزِلَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَقَ وَيَعْقُوبَ وَالأسْبَاطِ وَمَا أُوتِى مُوسَى وَعِيسَى وَمَا أُوتِى النَّبِيُّونَ مِن رَّبِّهِمْ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ) « 1 » كه خلاصه ، مفادش اين است كه ما به خدا و آنچه بر خودمان به وسيلهى حضرت محمد نازل شده و آنچه به تمام پيغمبران از
--> ( 1 ) . بقره ، 136 ؛ ما به خدا ايمان آوردهايم و به آنچه بر ما نازل شده و آنچه بر ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و پيامبران از فرزندان او نازل گرديد ، و ( همچنين ) آنچه به موسى و عيسى و پيامبران ( ديگر ) از طرف پروردگار داده شده است ، و در ميان هيچ يك از آنها جدايى قائل نمىشويم ، و در برابر فرمان خدا تسليم هستيم ( و تعصبات نژادى و اغراض شخصى ، سبب نمىشود كه بعضى را بپذيريم و بعضى را رها كنيم . ) .