همه جا و در هر ايستگاه عظمت تصميمش نمايان و درخشان بود و در هيچ كجا سست نشد . 3 . عظمت در زهد و بىاعتنايى به دنيا در اين عظمت ، پيامبر گرامى اسلام نمونه و يگانه و سرآمد تمام زهاد بود . از نشانه‌هاى زهد آن حضرت اين بود كه در آن وقتى كه در اوج عظمت ظاهرى و قدرت مادى قرار گرفته بود با دست خود نعلين خود را مىدوخت و لباس خود را وصله مىكرد و از تجمّلات دنيا پرهيز داشت و اگر زيورى از زيورهاى دنيا را در خانه مىديد مىفرمود : « آن را از نظر من پنهان كنيد ؛ مبادا كه به ديدنش مشغول شوم و به ياد دنيا افتم . » « 1 » بسيار اتفاق مىافتاد كه روزها و بلكه ماه مىگذشت و در خانه‌ى آن حضرت غذايى طبخ نمىشد و فقرا و مستمندان را بر خودش و فاطمه عزيزش و حسن و حسينش مقدم مىداشت . در آن عصر محروم‌ترين طبقات كه از هر جهت حالشان تأسف‌انگيز بود و مورد استضعاف بودند و تحميلات طاقت‌فرسا به آنها مىشد غلامان و بردگان بودند كه افتادگان اجتماع بودند . پيامبر عزيز اسلام كه رسالت و دعوتش در جهت كمك به آنها و آزاد كردن آنها و حفظ حقوقشان قرار داشت و در قرآن مجيد درباره‌ى آنها به طور مؤكّد سفارش شده و برنامه‌اى براى آزادى آنها مقرر شده است ، در منظر

--> ( 1 ) . نهج البلاغه ، خطبه 160 .