و مخفى نماند كه از كلمات بعضى استفاده مىشود كه چون معناى خروج از حّد تعطيل و از حّد تشبيه امر بين امرين تعطيل و تشبيه يا انكار و تشبيه نيست پس بايد شيء چهارمى باشد فراتر از اين سه و آن حق و وجود است به همان معناى شيء غير متناهى مقابل باطل و عدم و مثل اينكه مى خواهد بگويد خروج از حدّين به اطلاق شيء بر او كه معنايش عام است نيست بلكه خروج از حدّين اثبات ذات و اخبار از ذات و ما به الذات الذات است و آن حق و وجود است و به حديث اول از كتاب التوحيد استشهاد كرده است كه سند آن به جناب هشام بن الحكم منتهى مىشود كه حديثى بسيار پر مطلب و مشحون به حقايقى گران‌بها از معرفة الله است . در ضمن اين حديث شريف مى فرمايد : « و لابدّ من اثبات صانع الأشياء خارج من الجهتين المذمومتين إحداهما النفي اذ كان النفي هو الإبطال و العدم ، و الجهة الثانية التشبيه اذ كان التشبيه من صفة المخلوق الظاهر التركيب و التأليف الخ » « 1 » كه گفته شود از اين جمله‌ى « و لابد من اثبات صانع الاشياء . . . » استفاده مىشود كه از « خارج عن حدّ الابطال و حدّ التشبيه » مراد اقرار و اثبات انه شيء او موجود نيست بايد صانع اشياء بعنوانه الخاص و بذاته الخاصة كه آن حق است و وجود است و غير متناهى است اثبات شود كه متضمّن نفى ابطال و تشبيه است و قول بانه شيء اعم از نفى و اثبات تعطيل و تشبيه

--> ( 1 ) . التوحيد ، باب 36 ، ح 1 ، ص 246 .