از جمله رواياتى كه بر فضل و علم اين شريف بزرگوار دلالت دارد ، روايتى است منقول از حضرت هادى عليه السلام كه به يكى از شيعيان رى مى فرمايد : « إِذا أَشْكَلَ عَلَيكَ شَيءٌ مِنْ أَمْرِ دِينِكَ بِناحِيتِكَ فَسَلْ عَنْهُ عَبْدَ الْعَظيمِ بْنِ عبدِاللّهِ الحَسَني و اقْرَأْهُ مِنّي السَّلامَ » « 1 » هرگاه چيزى از امر دين تو بر تو مشكل شد ، در ناحيه‌ى خودت در مورد آن از عبدالعظيم بن عبدالله الحسنى سؤال كن و از من به او سلام برسان . از اينكه چنين شخصيتى در مقام عرض دين خود برآمده است ، اهميت تصحيح عقايد ، اعم از آنچه واجب الاعتقاد يا فراتر و بيشتر از آن است ، معلوم مىشود . امور واجب الاعتقاد امورى است كه برحسب ارشادات كتاب و سنت ، همه بايد به آنها به مفهوم و تعريفى كه از كتاب و سنّت براى آنها شده ، معتقد باشند تا اطلاق مسلم و مؤمن بر آنها صحيح باشد . و آنچه فراتر و گسترده تر از اين امور است كه عدم التفات و عدم اعتقاد به آنها مضر به اسلام و ايمان نيست ، اعتقاد به آنها به عنوان يك امر دينى و مربوط به دين نيز بايد با دليل معتبر از كتاب و سنت اخذ شده باشد ؛ چنان كه عدم اعتقاد به آنها با وجود دليل كافى از كتاب و سنت و التفات به آن دليل ، عدم ايمان به نبوت است .

--> ( 1 ) . مستدرك الوسائل ، كتاب صفات القاضي . . . - باب حكم التوقف و الاحتياط في القضاء و الفتوي و العمل 17 / 321 ح 32 ش [ 21470 ] .