« لو كان موسى حياً لما وسعه إلّا اتّباعي » « 1 » را فراموش نماييم . بارى ! مطلب ما در اينجا اين است كه عقايد بايد بر قرآن مجيد و احاديث صحيح و دانايان به اين مصدر و اساس ، مانند زكريابن آدم ، كه امام رضا عليه السلام فرمود : « المأمون على الدين و الدنيا » « 2 » و شيخ طوسى و مجلسى ها عرضه شود تا افرادى مانند اين بزرگواران تصديق كنند كه اين دين عرضه شده ، دينى است كه خدا بر پيغمبر صلىالله عليه وآله نازل فرموده است و بگويند : « هذا دينُ اللّهِ الَّذِي أَنْزَلَهُ اللّهُ تَعَالى عَلى نَبِيهِ صلىالله عَلَيهِ وَ آلِهِ وَ بَلَّغَهُ عَنْهُ أَوصياؤهُ » كسانى كه عمر خود را در مسيرهاى ديگر و اشتغال به غير آنچه در مكتب اهل بيت عليهم‌السلام تبليغ و تدريس مىشود گذرانيده اند ، خودشان به اين مطلب مى رسند كه نمى توانند محصول بعض اشتغالات خود را به خدا و پيغمبر نسبت دهند . مكتب انبيا ، مكتب قرآن ، وحى ، امام باقر و صادق عليهماالسلام را زراره ها ، ابان بن تغلب ها ، محمّد بن مسلم ها ، عمّارها ، اصبغ ها ، حذيفه ها و ابوذرها مى شناسند ، نه ديگران . هيچ‌گاه شنيده نشده است كه يك نفر نزد فردى مثل يعقوب ابن اسحاق

--> ( 1 ) . بحارالانوار ، 30 / 361 . ( 2 ) . جامع الرواة ، ج 1 ، ص 330 .