به همان اندازه تأثير كلام و نفوذ كلمه آنان در دل‌ها فرق مىكند . مردم اگرچه داراى عقل و ذكاوت‌اند و مىتوانند خوبى و بدى هر چيزى را تشخيص دهند ، اما بيشتر مقهور امور حسّى و تسليم مظاهر مادى و افتخارات و اعتبارات ظاهرى اين و آن هستند و بيشتر به بزرگان و سران جامعه نگاه مىكنند . اخلاق و عادات و كارهاى يك ملت زيادتر موافق اخلاق و عادات و روش بزرگان و زمامداران و رؤساى قوم است در هر جامعه فساد از بالا شروع و به طبقات پايين مىرسد : « ماهى از سر گنده گردد نى ز دُم » . وقتى فساد و اختلال و تجاوز از قوانين و نابكارى و فحشا در ميان بزرگان ملت و زمامداران رايج شد ، ديگران هم به راه آنها مىروند و از روش آنها سرمشق مىگيرند . چونكه ربّ البيت دف گيرد به كف * بيت و ما فى البيت رقاصى كنند بدبخت‌ترين مردم آن كسانى هستند كه فسّاق و فجّار و نابكاران و ستمكاران بر آنها فرمانروا باشند . از پيغمبر اكرم صلّى الله عليه وآله وسلّم مروى است كه فرمود : « اذا ساد القوم فاسقهم وكان زعيم القوم اذلّهم واكرم الرّجل الفاسق فلينظر البلاء » « 1 » هرگاه فاسق قوم ، بزرگى و آقايى يافت و فرومايه‌ترين ايشان ، زمامدار و سرپرست گرديد و نابكاران ، مورد اكرام و احترام شدند پس بايد آن جامعه منتظر بلا شود .

--> ( 1 ) . بحارالأنوار ، ج 74 ، ص 139 .