جايگاه امر به معروف و نهى از منكر در اسلام در ميان تكاليف و فرايض اخلاقى كم تكليفى مانند امر به معروف و نهى از منكر مؤثر در اصلاح امم و تكامل طوايف است . زنده‌ترين ملت‌ها آن ملتى است كه موقعيت امر به معروف و نهى از منكر در ميان آنها محفوظتر و محترم‌تر باشد . ميزان رشد و بلوغ هر طايفه از درجه‌ى توجه و عنايتشان به امر به معروف و نهى از منكر معلوم مىشود . دين اسلام كه جامعه را به هر مصلحت و كار نيك فرمان داده و از هر مفسده و كار زشت ، نهى فرموده ، شأن امر به معروف و نهى از منكر را بسيار بزرگ شمرده و راجع به آن انواع تأكيدات و ترغيبات نموده و انتظام تمام تشكيلات اجتماعى و سياسى و حفظ شوكت و عظمت مسلمانان را به آن موقوف كرده است . تا موقعى كه مسلمانان در امر به معروف و نهى از منكر و بر طرف ساختن معايب و مفاسد ، بذل همت مىنمودند و حدود و رسوم و قواعد عالى اسلامى در بين آنها پابرجا بود و ضعيف و قوى يكسان و يكنواخت از حقوق خود استفاده مىكردند و يك شخص عادى قدرت داشت كه از يك امير مقتدر حق خود را بگيرد و فقير بينوا با ثروتمند متشخص برابر بود و