را وكيل كند كه از قِبَل او پولى قرض كرده و به حج برود كه بعد خودش قرض را بپردازد حج بر او واجب مىشود . مسأله 52 - ظاهر اين است كه پول قربانى نيز بر باذل يعنى دهنده است ، پس اگر مصارف حج را داد و پول قربانى را نداد حج بر گيرنده واجب نمىشود ، مگر در صورتى كه خود توانايى خريد آن را از مال خود داشته باشد ، بلى اگر پرداخت قربانى موجب ناراحتى مالى او شود ، قبول بر او واجب نخواهد بود . و اما كفّارات پس ظاهر اين است كه بر گيرنده واجب باشد نه بر دهنده . مسأله 53 - حج بذلى يعنى حجّى كه انسان با پول ديگرى كه به او داده به جا آورد كفايت از حجة الاسلام مىكند و اگر گيرنده پس از اين حج خودش مستطيع شد ديگر حجّى بر او واجب نخواهد شد . مسأله 54 - باذل ( دهنده يا بخشنده ) مال مىتواند از بذل خود رجوع كند قبل از آنكه گيرنده داخل احرام شود يا بعد از آن ، لكن اگر بعد از دخول در احرام رجوع كند ، بر گيرنده واجب است حج را تا آخر به جا آورد ، و باذل ضامن نيست و لازم نيست آنچه او براى اتمام حج خرج