إِمَاماً قَالَ وَ مِن ذُرِّيَّتِى قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِىالظَّالِمِينَ » « 1 » . اين آيه دلالت دارد بر اين كه خداوند مقام امامت را در حالى به ابراهيم واگذار كرد كه وى پيامبر بود . اين آيه نشان مىدهد كه مقام امامت از مقام نبوت و رسالت بالاتر است . با ثابت شدن اين امامت براى ذريه ابراهيم عليه السلام يعنى معصومين ، برترى ايشان بر ديگر انبياء نيز اثبات مىشود . اما در مورد برترى ايشان بر حضرت ابراهيم بايد گفت : روايات زيادى داريم كه بر افضليت امامان عليهم السلام بر ابراهيم عليه السلام دلالت مىكند ، برخى با اثبات مستقيم و برخى با اثبات ضمنى . براى نمونه پيامبر صلى الله عليه و آله مىفرمايد : « اى على ، خداوند تبارك و تعالى پيامبرانش را بر فرشتگان مقرَّب ، برترى داد و مرا بر همه پيامبران و رسولان . اى على ، اين برترى ، بعد از من از آنِ تو و ائمه پس از توست و فرشتگان ، خدمتگذاران ما هستند » . « 2 » سيماى تابناك اهل بيت عليهم السلام س 48 : آيا واجب است كه معصوم حتى از جهت قيافه و جسم زيباترين

--> ( 1 ) . و چون ابراهيم را پروردگارش با كلماتى بيازمود و وى همه را به انجام رسانيد خدا به او فرمود : من تو را پيشواى مردم قرار دادم . ابراهيم پرسيد : از دودمانم چطور ؟ فرمود : پيمان من به بيدادگران نمىرسد ؛ بقره : 124 . . ( 2 ) . يا عَليُّ ، إِنَّ اللهَ تَبارَكَ وَتَعالى فَضَّلَ أَنْبِياءَهُ الْمُرْسَلينَ عَلى مَلائِكَتِهِ الْمُقَرَّبينَ ، وَ فَضَّلنى عَلى جَميعِ النَّبِيِّينَ وَالْمُرْسَلينَ ، وَ الْفَضْلُ بَعْدى لَكَ يا عَليُّ وَ لِلْائِمَّةِ مِنْ بَعْدِكَ ، وَ إِنَّ الْمَلائِكَةَ لَخُدّامنا ؛ بحارالانوار ، ج 11 ، ص 139 ، باب 2 ، ح 6 . .