السيد محمد صادق الروحاني

33

خاتم پيامبران (ص) و امير مؤمنان (ع) و مقام معصومين (ع) (فارسى)

سرود ، حضرت براى تقدير از او فرمود : اى غلام ، از آن اتاق مبلغى بياور و به كميت بده و او همينطور آورد و پرداخت مىكرد تا به سى هزار درهم رسيد » . جابر مىگويد : « من با خود گفتم : به من گفت درهمى ندارم ولى دستور داد سى هزار درهم به كميت دادند ؟ ! » امام عليه السلام فرمود : « اى جابر ، بلند شو و برو داخل اتاق ، من نيز برخاستم و به درون آن اتاق رفتم اما چيزى نيافتم و بيرون آمدم . امام عليه السلام به من فرمود : « اى جابر ، آنچه از شما پنهان مىكنيم بيشتر از چيزى است كه آن را براى شما آشكار مىسازيم » . سپس دستم را گرفت ، دوباره به درون اتاق برد و با پايش به زمين زد . ناگهان چيزى شبيه گردن شتر بيرون آمد كه از طلا بود . به من فرمود : « اى جابر ، به اين نگاه كن ولى به كسى چيزى نگو ، مگر كسانى كه از بين دوستانِ مورد اعتماد تو هستند و ظرفيت دارند . خداوند متعال ما را توانا كرده تا آن چه را كه بخواهيم انجام دهيم و اگر بخواهيم افسار زمين را به دست گرفته و به تمامى به كنترل خود در مىآوريم . » « 1 » چرا امام عليه السلام ولايت تكوينى خود را براى كميت به كار گرفت ولى براى جابر بن يزيد چنين نكرد ؟ ج : باسمه جلت اسمائه اين كه معصومين عليهم السلام ولايت تكوينى داشته‌اند ، اثبات شده است و ايرادى بر آن نيست ، ولى بناى ايشان در هر زمانى عمل به ظاهر و انجام امور از راه طبيعى خود است مگر در موارد ويژه

--> ( 1 ) . بحار الانوار ، ج 46 ، ص 240 . .