حيات پدرش امام جعفر صادق عليه السلام پخش شد . هنگامى كه امام موسى بن جعفر به مكانى كه جسد امام اسماعيل بود رفت ، فرياد كنان بيرون آمد و گفت : پدر ! برادرم زنده است و چشمانش را باز كرد . امام جعفر صادق عليه السلام به او گفت : « اكظم يا موسى » ( فرو خور حالت را ) ، و همين سبب شد تا لقب كاظم بر او ماند . از همان زمان امام اسماعيل پنهان و دوره غيبت او آغاز شد و برادر كوچكترش موسى امام و ساتر و حافظ برادرش اسماعيل گرديد تا از اين طريق ، در برابر چشم‌ها و جاسوسان خليفه عباسى قرار گرفته و حافظ امام كه مستور حقيقى است باشد ، يعنى همان كسى كه با نص صريح امام پيش از خودش ، امامت به او انتقال يافته بود . آنچه كه اشكال را عميق‌تر مىكند اين است كه چگونه ممكن است امام جعفر صادق عليه السلام امامى را كه خدا اراده كرده تعيين كند و در همان حال خدا هم مىداند اين امام در زمان حيات پدرش امام جعفر عليه السلام فوت مىكند . اگر اين چنين مطلبى را اعلام كنيم ديگران ( غير شيعه ) خواهند گفت كه انتخاب امام از اختيارات بشرى بوده و به انتخاب خدا نيست . تمامى اين‌ها تأكيد بر اين دارند كه امام جعفر صادق عليه السلام هنگامى كه اسماعيل را تعيين مىكرد خطا نكرده بلكه خدا به او وحى كرده و شخصى را كه به عنوان امام تعيين مىكند در زمان حيات خودش خواهد مرد . پاسخ سخن ايشان چه خواهد بود ؟