و خميازه كشيدن ، و استحباب ترتيل ؛ ج : تأمل در افعال و اقوال نماز ؛ اين مطلب ، يكى از مواردى است كه هنگام شروع نماز واقعا به حضور قلب كمك مىكند . * توجه به اهل بيت ( عليهم السلام ) در نماز به جاى توجه به خداوند س 40 : برخى دوستان درباره كيفيت توجه عبد به خداوند عزوجل در نماز مىگويند كه هنگام نماز به جاى خداوند ، اهل بيت ( عليهم السلام ) را پيش روى خود قرار مىدهند ، تا ايشان ( عليهم السلام ) نماز آنها را به خدا برسانند ، و مستقيما به خدا روى نمىآورند . باسمه جلت اسمائه : توجه عبادى در نماز بايد براى خداوند متعال باشد . و اين‌كه نمازگزار در تشهد نماز خود مىگويد : " اللّهمّ صلِّ عَلى محمّد وآل محمّد » ، هرچند توجه به محمد ( صلى الله عليه وآله و سلم ) و آل محمد ( صلى الله عليه وآله و سلم ) است اما با روىنمودن به خداوند سبحان هيچ منافاتى ندارد ، بلكه عين توجه به خداى متعال است . بنابراين اگر توجه به اهل بيت ( عليهم السلام ) به اين شكل و به اين مقدار باشد اشكالى ندارد ؛ در غير اين صورت خير . ] اشكال دارد [ . به‌طور كلى اگر نمازگزار براى خدا نماز بخواند و به ائمه ( عليهم السلام ) توجه نمايد ، خواه هنگام نماز خواه بعد از نماز ، تا به خدا توسل جويد كه خدا به اين واسطه نمازشان را بپذيرد ، اين مقدار اشكالى ندارد و فاعل آن ان شاء الله مأجور خواهد بود . اما اگر مقصود اواز اين توجه ، شريك قرار دادن ائمه ( عليهم السلام ) در عبادت است