اهل سنّت ، يافت مىشود چنان كه ابن عساكر ، در « شرح حال امام حسين » ص 354 مىنويسد : « پس از يحيى بن زكريا ، آسمان تنها براى يك نفر و آن هم حسين بن على عليهما السلام گريه كرد » . همين مطلب در كتاب‌هاى ذيل نيز آمده است : 1 . بُغيَةُ الطَّلَب فى تاريخ حَلَب ، صفحهء 78 / أ ، و در چاپى ديگر : 1 ص 93 . 2 . يَنابيعُ الْمَوَدَّة لِذَوى الْقُربى ، تأليف قُندوُزى حَنَفى ، ج 3 ص 83 ، نيز در صفحات 15 ، 20 ، 91 ، 101 ، 102 . 3 . تاريخ مدينةُ دَمِشْق ، تأليف ابن عَساكر ، ج 14 ، ص 227 . 4 . سِيَرُ الْأعلام تأليف ذَهَبى ، ج 3 ، ص 312 ، به نقل از فسوى . 5 . تهذيب الكمال تأليف المزى ، ج 6 ، ص 433 . 6 . نَظمُ دُرَرُ السَّمْطَيْن ، تأليف زَرَندى حنفى ، ص 222 . 7 . ذَخائر العُقبى فى مَناقب ذَوى القُربى ، تأليف طبرى ، ص 145 . شبهه‌افكنىهاى دشمنان اسلام در ميان شيعيان س 63 : دشمنان اسلام در كشورهاى كم و بيش شيعه نشين ، شبهه افكنىهاى گسترده‌اى را به ويژه عليه مسأله عاشورا و امام حسين عليه السلام به راه انداخته‌اند تا از اين طريق فضايل امام حسين عليه السلام و خاندان ايشان را در محافل شيعيان ، زير سؤال ببرند . در ذيل به برخى از شبهه افكنىهاى مذكور اشاره مىرود : 1 - سخن گفتن سر امام حسين عليه السلام ، امكان‌پذير نيست ، چرا كه سخن گفتن سرِ بريده ، معجزه بوده و معجزه تنها و تنها مخصوص پيامبران عليهم السلام است .